Mijn verhaal
Er was een tijd waarin ik vooral probeerde te begrijpen. Waarom ik voelde wat ik voelde. Waarom bepaalde patronen steeds terugkwamen. Ik kon veel analyseren, maar merkte dat begrijpen alleen niet genoeg was.
Mijn lijf vertelde vaak een ander verhaal. Onrust. Spanning. Reacties die sterker waren dan ik wilde. Momenten waarop ik mezelf verloor in aanpassen, doorgaan of controle houden.
Langzaam leerde ik dat echte verandering niet ontstaat door harder te werken aan jezelf, maar door eerlijk te kijken naar wat er in je gebeurt, en daar ruimte aan te geven. Dat proces was niet altijd comfortabel. Wel echt.
Ik ontdekte hoe krachtig het is om gevoelens niet weg te duwen, maar ze bewust toe te laten. Om verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen reacties. Om te leren reguleren in plaats van overleven op wilskracht. Die weg werd de basis van wat later Claud Nine is geworden.
Geen plek waar je moet presteren of perfect hoeft te zijn. Maar een plek waar je mag oefenen met voelen, reguleren en groeien, op een manier die veilig én eerlijk is.
Mijn verhaal is geen eindpunt. Het is een proces dat nog steeds doorgaat. En precies dat neem ik mee in mijn werk.Omdat je soms iemand nodig hebt die naast je staat terwijl jij leert jezelf steeds beter te dragen.
